Jij bent degene die het gezin draaiend houdt, die mantelzorg verleent voor een ouder, die de vereniging levend houdt, die op het werk een manager faciliteert. Je ziet wat er nodig is en je lost het op. Maar intussen voel je je moe en gefrustreerd. Je hebt je al vaker voorgenomen om een paar taken neer te leggen. En toch…. Zodra iemand een beroep op je doet sta je weer klaar. Grenzen aangeven is gewoon heel moeilijk voor je.

Veel mensen met een lage eigenwaarde ervaren langdurige stress zonder te begrijpen waar die vandaan komt. Ze denken dat ze het gewoon te druk hebben, terwijl de echte oorzaak dieper ligt. Ze zoeken oplossingen in timemanagement, vakanties of een dagje sauna. Maar de onrust blijft terugkomen.

De kans is groot dat je bent gaan pleasen. Je past je aan aan je omgeving en doet wat nodig is. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je ooit hebt geleerd dat jouw waarde afhangt van wat je doet voor anderen.

En precies daar ontstaat de verbinding tussen lage eigenwaarde en stress.

Wat is lage eigenwaarde eigenlijk?

Lage eigenwaarde betekent niet dat je onzeker oogt of niets durft. Integendeel. Veel mensen met een lage eigenwaarde functioneren juist heel goed en komen krachtig over. Ze zijn verantwoordelijk, loyaal, zorgzaam en betrouwbaar.

Het verschil zit niet in wat je doet maar in wat je gelooft.

Bij gezonde eigenwaarde voel je dat je waardevol bent, los van prestaties.
Bij lage eigenwaarde voel je je pas waardevol als je iets toevoegt, oplost of goed doet.

Dat verschil lijkt klein maar heeft enorme gevolgen.

Symptomen van lage eigenwaarde zijn onder andere:

• Moeite met grenzen aangeven
• Een sterk verantwoordelijkheidsgevoel
• Perfectionisme
• Conflictvermijding
• Het gevoel dat je pas genoeg bent als anderen tevreden zijn

Als je jezelf hierin herkent, is de kans groot dat lage eigenwaarde en stress al langere tijd samen oplopen in jouw leven.

Pleasen en burn-out

Pleasen ontstaat niet zomaar. Het is vaak een slimme strategie geweest. Misschien kreeg je vroeger waardering als je hielp. Misschien leerde je dat harmonie belangrijker was dan jouw mening. Misschien voelde je feilloos aan wat anderen nodig hadden.

En daar ben je goed in geworden.

Je ziet wat er nodig is. Je neemt verantwoordelijkheid. Je denkt vooruit. Je lost op.

Maar ondertussen laat je je eigenwaarde afhangen van de waarde die anderen aan jou geven. Als je zorgt ben je waardevol. Als je presteert ben je waardevol. Als je het goed doet ben je waardevol.

Wat je niet in de gaten hebt is dat jouw eigenwaarde op deze manier afhankelijk is van de mening van anderen. Door te pleasen vermijd je conflicten en plaats je anderen structureel boven jezelf.

Hoeveel complimenten je ook krijgt; het blijft nooit lang hangen. Er is altijd weer iets dat beter kan. Zo blijf je streven naar een punt dat nooit komt. Het punt waarop het ‘goed’ is. Waar jij rust hebt. Waar je niet hóeft te zorgen en je ook ‘nee’ kunt zeggen zonder je schuldig te voelen.

Maar dat punt komt niet.

En dus blijf je geven.
Blijf je aanpassen.
Blijf je alert.

Je bouwt steeds meer spanning op en verliest steeds meer energie.

Zo groeien pleasen en burn-out langzaam naar elkaar toe.

Perfectionisme en aanhoudende stress

Perfectionisme lijkt krachtig. Het wordt vaak beloond. Maar onder perfectionisme zit zelden ambitie alleen. Vaak zit er angst onder.

Angst om fouten te maken.
Angst om afgewezen te worden.
Angst om niet goed genoeg te zijn.

Als je een lage eigenwaarde hebt voelt falen als bewijs. Bewijs dat je inderdaad niet genoeg bent.

Dus controleer je extra.
Werk je harder.
Neem je liever zelf de verantwoordelijkheid dan het risico te lopen dat er iets misgaat.

Dat kost energie. Continu.

Perfectionisme en stress zijn dan ook nauw met elkaar verbonden. Je zenuwstelsel staat voortdurend “aan”. Er is weinig ruimte voor ontspanning want er kan altijd iets beter.

De echte oorzaak van overspanning

Weet je wat de oorzaak is van jouw overspanning?

Overspanning is vaak geen kwestie van te veel taken maar van een identiteit die gebouwd is op presteren.

Zolang je gelooft dat je pas waardevol bent als je iets betekent voor een ander zul je jezelf blijven uitputten.

Lage eigenwaarde en stress gaan vaak hand in hand omdat je zenuwstelsel voortdurend alert is. Je staat in dienst van verwachtingen. Echte verwachtingen of wat je denkt dat er verwacht wordt.

En dan komt de confronterende vraag: Wie ben jij zonder jouw prestaties?
Wat blijft er over als je stopt met jezelf bewijzen?

Voor veel mensen voelt dat spannend. Want onder al die stress zit vaak een diepere laag: de angst om niet goed genoeg te zijn.

En zolang die overtuiging niet wordt aangekeken, blijft de stress terugkomen.

Jezelf kwijtgeraakt

Misschien herken je dit:
Je weet eigenlijk niet meer goed wat je zelf wilt.
Je voelt weinig echte vreugde.
Je ervaart leegte, ondanks alle inspanningen die je doet.

Dat is geen zwakte. Dat is een signaal.

Wanneer lage eigenwaarde en stress lange tijd samen optrekken, raak je langzaam verwijderd van jezelf.

Als je merkt dat je jezelf bent kwijtgeraakt, dan is dat geen falen. Het is een uitnodiging om terug te keren naar wie je ook alweer was.

Hoe herstel begint: van presteren naar eigenwaarde

Voel je dat het echt tijd is voor meer rust en ruimte voor jezelf? Dan begint herstel niet bij minder doen maar bij anders kijken.

Herstel begint bij het versterken van je eigenwaarde.

Dat betekent niet dat je egoïstisch wordt. Het betekent dat je jezelf even belangrijk gaat vinden als anderen.

En weet je wat het bijzondere is?

Wanneer jij steviger staat, zullen anderen je vaak juist meer respecteren.

De eerste praktische stappen zijn:

Bewustwording van patronen
→ Wanneer zeg je ja terwijl je nee voelt?
→ Wanneer voel je spanning in je lichaam terwijl je glimlacht?

Weten wat jouw behoeften zijn
→ Wat heb jij nodig als niemand iets van je vraagt?
→ Waar laad jij van op?

Je innerlijke stemmen herkennen
→ Welke kritische zin hoor je het vaakst in je hoofd?
→ Van wie heb je die stem ooit geleerd?

Mildheid ontwikkelen
→ Spreek tegen jezelf zoals je tegen een goede vriend zou spreken.
→ Fouten zijn menselijk en geen bewijs van tekortschieten.

Deze stappen lijken klein maar ze veranderen de basis. En wanneer de basis verandert, verandert je energieniveau mee.

Wanneer is het tijd om hulp te zoeken?

Soms kom je er zelf niet meer uit. En dat is geen falen.

Als één of meerdere van de volgende symptomen herkenbaar zijn, is het belangrijk om hulp te zoeken. Lage eigenwaarde en stress lossen zich namelijk zelden vanzelf op.

• Blijvende vermoeidheid
• Lichamelijke klachten zoals hoofdpijn, stijve schouders/nek, rugklachten
• Cynisme of afstand voelen naar mensen
• Emotionele leegte en weinig voldoening
• Een continu gevoel van onrust
• Veel piekeren
• Een kort lontje

Overspanning is geen teken dat je zwak bent. Het is een signaal dat je te lang sterk bent geweest.

Je hoeft dit niet alleen te doen

Als je merkt dat je vastloopt in pleasen, perfectionisme en voortdurende stress, hoef je dit niet alleen te dragen.

In mijn coaching help ik je om los te komen van bewijsdrang en terug te keren naar rust, zelfvertrouwen en eigenheid. Niet door nog meer van jezelf te vragen, maar door jezelf beter te leren kennen en anders naar jezelf te leren kijken.

Zodat je niet langer hoeft te presteren voor je waarde. Maar je waarde van binnenuit gaat voelen.

Voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek: https://www.buitenjezelfcoaching.nl/gratis-coachgesprek-koffie-inzicht/

Of kijk eens naar deze pagina over eigenwaarde: https://www.buitenjezelfcoaching.nl/coaching-stress-en-zelfwaardering-zelfvertrouwen/

of deze over stress- en burn-out coaching: https://www.buitenjezelfcoaching.nl/stress-en-burn-out-coaching/

Wat heb ik nou aan dat antwoord?

Ik kan hier helemaal niks mee!

Vanmorgen heb ik een mail gestuurd naar een leidinggevende die ik spannend vind om te benaderen. Ik wil weten welke vervolgstap ik moet doen. Ik heb netjes uitgelegd wat er aan de hand is, wat de opties zijn en de gevolgen daarvan. Tot slot heb ik 3 vragen gesteld waar ik een antwoord op nodig heb. Wat wil je nog meer?

En dan krijg ik dít als antwoord.

Hier heb ik echt niks aan……. Ik heb drie vragen gesteld en ik krijg één antwoord. Op welke vraag dan?

Nu moet ik weer terug naar deze leidinggevende om meer uitleg te vragen. Ik ken deze man niet goed en heb het idee dat hij mij niet mag want ik krijg altijd van deze korte reacties.

Wat is hier aan de hand?

In dit voorbeeld is er sprake van een verschil in motivatie. Deze twee personen hanteren verschillende waarden oftewel drijfveren. En die bepalen je gedrag en gedachten. Zij kijken ieder door een andere bril naar de wereld waardoor ze elkaars taal niet begrijpen.

Deze secretaresse is nauwkeurig en goed voorbereid. Zij heeft een mail getypt met een inleiding, probleemstelling, oplossingsrichtingen en gevolgen. Zij vindt zorgvuldigheid belangrijk. Vandaar de uitleg in de mail. In haar visie kan de leidinggevende alleen antwoord geven als hij de juiste en volledige informatie heeft. Daarnaast is zij mensgericht en hecht belang aan een goede sfeer.

De leidinggevende is iemand die goed gedijt met een drukke agenda, gemakkelijk beslissingen neemt en van tempo houdt. Hij heeft geen tijd om die ellenlange mail te lezen en scant de laatste vraag. Zijn antwoorden zijn kort want dat is duidelijk en scheelt tijd. Hij is niet bezig met zich te verdiepen in wie jij bent en of hij je leuk vindt.

Hoe weten ze dit van elkaar?

Beiden hebben een Profile Dynamics drijfverenanalyse ingevuld en daar uitleg over gekregen.

Nu de secretaresse dit weet formuleert ze haar mails kort en bondig. Ze krijgt snel een efficiënte korte reactie terug waarna ze door kan met haar werk. Om zich waardevol te voelen hoeft ze zich ook niet meer af te vragen of de leidinggevende haar wel aardig vindt. De leidinggevende doet op zijn beurt zijn best om wat meer rekening te houden met de behoeften van zijn secretresse.

Kun je ook helderheid gebruiken over samenwerking?

Ervaar je ook regelmatig wrijving in de samenwerking? Een drijfverenanalyse kan enorm helpen om je werkplezier te vergroten en de samenwerking te verbeteren. Op de volgende pagina leg ik uit wat het is en wat je ermee kunt voor jezelf of voor je organisatie.

Ik ben op driekwart van de brug als ineens de tranen komen.

Mijn hoofd zegt: “Doorzetten, volhouden.” Zoals ik dat altijd heb gedaan.

Op wilskracht ben ik tot hier gekomen. Maar nu lukt het me niet meer om de emotie tegen te houden.

Een moment van vertraging in de natuur

Samen met mijn man ben ik een paar dagen in Duitsland om op te laden. Lekker veel in de natuur zijn. Vandaag hebben we een uur gereden om een hangende brug te bezoeken. Het is er rustig. Want vroeg in het seizoen, grijze lucht en 6 graden. Maar daar laten wij ons niet door tegen houden.

Ik stap vol goede moed op de brug. Hij ziet er stevig uit, de kabels ook We gaan eens kijken wat er aan de overkant is.

De twijfel slaat toe

Maar hoe dichter ik bij het midden kom, hoe meer ik de brug voel wiebelen. Er loopt niemand voor me. Ik loop wéér voorop zoals ik dat zo vaak doe in het leven. En ik voel de spanning toenemen.

Ik word boos op mezelf dat ik dit voel. De andere bezoekers lijken nergens last van te hebben. Mijn gedachten tollen in mijn hoofd: Wat als ik stop? Wat als ik terugga? Ik hoef dit toch niet af te maken? Moet ik niet juist leren meer naar mijn gevoel te luisteren? Is dat niet ook een vorm van zelfvertrouwen?

Wat ik voel is vooral teleurstelling in mezelf. Ik blijf even staan. Laat de tranen komen. En op dat moment kan mijn man me steunen. We lopen samen verder naar de overkant.

De brug als symbool voor persoonlijke groei

En ik besef dat de brug symbool staat voor elk proces van verandering in je leven. Daar in het midden waar het ongemakkelijk is en waar je je onzeker voelt. Je wil niet terug maar je weet ook nog niet zeker wat er aan de andere kant is.

En dit is precies het punt waar veel mensen afhaken.

Je brein wil veiligheid en jij zoekt verandering

Want het oude was bekend. Misschien niet wat je wilde maar wel vertrouwd. En daar houdt ons brein van. Wat vertrouwd is voelt als veilig.

Het nieuwe is spannend en onzeker. Gaat je verwachting uitkomen? Is deze verandering de juiste keuze geweest. Je twijfelt aan jezelf, aan je kunnen. Heb ik hier wel het zelfvertrouwen voor?

Dit gevoel zie ik vaak terug bij mensen die overwegen om coaching te zoeken. Ze voelen zich moe, overweldigd of hebben het idee dat ze zichzelf zijn kwijtgeraakt. Ze proberen het al zo lang alleen te doen. Denken dat het “wel weer over gaat”. Maar blijven in hun eentje rondjes draaien in hun hoofd.

Wat veel mensen niet weten, is dat deze fase een naam heeft: de liminale fase. De tussentijd. Het ‘niemandsland’ tussen wie je was en wie je aan het worden bent.

En ja, daar gaat het wiebelen. Daar voel je je kwetsbaar. Maar het is ook de fase waarin je bewustzijn creëert. Waarin je oude overtuigingen loslaat en ruimte maakt voor meer zelfwaardering. Voor nieuwe keuzes. Voor rust.

Je hoeft het niet alleen te doen

Coaching bij stress en onzekerheid helpt je om die innerlijke brug over te steken. Er loopt iemand naast je die je twijfel begrijpt, die je steunt en je zelfvertrouwen terug laat vinden. Zodat jij niet opgeeft als de brug wiebelt en terug gaat naar de oude situatie.

Dus als jij voelt dat je wankelt… wees mild. Je bent niet zwak. Je zit in een groeiproces. Geef jezelf de kans om die overkant te ontdekken. En vertrouw erop dat je daar komt met meer bewustzijn, kracht en veerkracht dan toen je begon. Dat is de belofte van de tussentijd.

Naar de overkant

Wij moesten natuurlijk nog terug over de brug. Eerst hebben we nog wat foto’s gemaakt en daarna heb ik mijn man gevraagd om voorop te lopen. Dat maakte het voor mij voorspelbaar en veilig.

Herken je jezelf hierin? Voel je dat je ergens in het midden bungelt en niet goed weet hoe je verder moet? Je hoeft het niet alleen te doen. Coaching kan je helpen helderheid en richting te vinden, zodat je met meer vertrouwen je volgende stap zet. Zoek gerust contact voor een vrijblijvende kennismaking.